22, 23 & 24 juni:
We worden weer wakker met regen. Tijdens het ontbijt gaan we op zoek naar een plekje voor komende nacht. Als het even kan met een douche om het zweet van de wandeling van gisteren van ons af te spoelen.
Het doel voor de rest van de week is eigenlijk de Wildernisroute (Vildmarksvägen) rijden maar in één keer van het oosten naar het westen van het land rijden vandaag vinden we net wat te gortig voor nu.
We vinden een camping in Ramsele, een dorp ergens halverwege (ongeveer). De reviews zijn goed en het zwembad trekt ons over de streep. Oja, en er moet wat gewassen worden. Tuurlijk, een meertje is ook prima, maar dit klinkt gewoon even als een soort van break.
Hopen dat er plek is..
We reserveren niet, maar rijden er gewoon heen op de gok, hopend dat ze nog een plekje hebben. Het wordt gelukkig droog tijdens het rijden. Halverwege nog een stop om even wat boodschappen te doen. De laatste Lidl die we tegen gaan komen voorlopig en we hopen dat ze hier vegetarische kipstukjes hebben zodat we ons vriezertje weer kunnen vullen. Het aanbod aan vleesvervangers in Zweden is tot nu toe beperkt gebleken, en thuis vinden we de vega kipstukjes van de Lidl lekker dus we willen even kijken of ze die hier ook verkopen. Dat blijkt helaas van niet dus ook nog even bij de ICA langs. Dat is hier echt een prachtige winkel. Hier vinden we wel wat we nodig hebben en natuurlijk nog wel wat meer. Dan is het nog een half uurtje rijden naar de camping.
Als we aankomen blijken we de enige gasten te zijn. Dat voelt een beetje sneu maar het is echt een heel mooi plekje en de eigenaren zijn zeer vriendelijk.
Het moet wat worden dit. Er is namelijk ook een sauna, hot-tub en er zijn huisjes en een compleet ingerichte tent die je kan huren. We hebben kennelijk toch het mooie weer meegenomen en de zon breekt door. Heel erg fijn want dan kan onze was lekker snel drogen. Als die draait gaan we zwemmen en daarna lekker douchen. De was hangt en we eten in het zonnetje voor ons campertje met uitgedraaide luifel. Daarna ook nog een stukje wandelen in de buurt.
Zo lekker, dit voelt even als vakantie in onze lange vakantie. Dus besluiten we ook maar een nachtje langer te blijven.
Rustig-aan-dag
De volgende dag starten we ook heel rustig op. Het is strak blauw en we kunnen de zon in. Zeer welkom zijn dit soort momenten. Na de lunch komen we nog even in actie. Noor weer aan het rennen en ik op de fiets er achteraan. Deze keer beetje meer op en neer gescheurd om zelf ook nog iets van sportief actief te zijn.
Daarna tijd voor een duik, een ijsje en nog een keer een douche. We maken wat te eten en zoeken wat info op over onze route de komende dagen. 
Nu wel beren op de weg?
In de ochtend doen we nog even met warm water van de camping een afwas en na rustig aan opstarten gaan we op pad. Het is stil op de weg en de hoogste tijd eens een stukje mee te vliegen met de drone. Dat gaat prima en in Strömsund kunnen we richting de Vildmarksvägen. Of zullen we de Björnvägen nemen? Die laatste is een iets avontuurlijker deel dezelfde kant op en doorkruist een gebied met de bruine beren populatie van heel Europa. Deze weg is niet geasfalteerd maar zou goed te doen moeten zijn. We gaan de uitdaging maar gewoon aan en houden onze camera’s en verrekijker in de aanslag.
Eerst nog een stuk wat wel geasfalteerd is maar daarna is het kilometers lang hobbelen. We wisselen af en zo nu en dan stoppen we om even rond te kijken of even de drone mee te laten vliegen. Het is inderdaad goed te doen, maar 60 kilometer lang is best wel veel. Het is wel een mooi stuk en we hebben een eindpunt bij een mooi plekje in de natuur gezet. Beren zijn we niet tegen gekomen maar wel een eenzaam rendier die nieuwsgierig even komt kijken als we stoppen. Noor is door het dolle heen, het is de eerste die we zien en inderdaad, het ziet er wel schattig uit, zeker als hij wegloopt.
We besluiten om nog even door te rijden naar een waterval waar je ook mag overnachten op de parkeerplaats. Maar dat is nog wel 29km door, over weer onverharde weg. Dan hebben we echter wel het grootste deel gehad.
Waterval 1
Het is tijd om wat te eten. Maar omdat er brood is dat op moet kiezen we voor een tosti. Eigenlijk ook best wel heel erg lekker. Daarna gaan we voor een heel klein stukje wandelen naar de eerste waterval die we op deze route tegenkomen: de Hällingsafallet. Deze stort zich ongeveer 40 meter naar beneden in een kloof. Al vanaf verre horen we het water en als we er omheen lopen laat zelfs de zon zich nog even zien. Die was vandaag best wel afwezig maar levert nu mooie beelden op. Door de mist die van de kracht van het water af komt maakt de zon mooie banen door de bomen en zelfs nog een lichte regenboog.
Dit soort dingen blijven toch indrukwekkend om te zien.
Minder blij worden we van de muggen die ons door alles heen lijken te prikken (ja ook gewoon door onze kleding). We vluchten de camper maar in. Toch wel handig, want het gaat weer eens regenen.
