28 juni t/m 3 juli
Dit wordt een lange blog, omdat we achterlopen, of vastlopen. Nouja niet echt, maar we zijn een beetje aan het twijfelen. We willen bepaalde dingen zien maar ook weer niet te lang op dezelfde plek zitten. Maar ook vakantie hebben en tot rust komen. En niet te vergeten vooral nieuwe dingen ervaren. Op ons wenslijstje staat Noorwegen ook nog best wel hoog, maar dat is nou juist één van de strengste landen qua Corona maatregelen en het toestaan van toeristen.. 5 juli gaan er dingen veranderen, maar pas 2 of 3 juli wordt duidelijk wát er dan gaat gebeuren.
Laten we het zo zeggen, als we het er rijdend over hebben weten we even niet wat te doen. Dus, wegenatlas er bij en plannen maken. Het plan wordt: Zweden doorkruisen. We zoeken nog wat bijzondere dingen en plekken op om te zien en gaan rijden.
Hoe Zweeds wil je het hebben?
Zo komen we in Umeå terecht. Heel Zweeds gaan we daar even in de Ikea kijken en we kunnen een geheimpje verklappen: Het is echt precies hetzelfde als thuis, alleen zijn de prijzen in Zweedse Kronen. Leukste was eigenlijk een berichtje dat ik aan mijn broertje stuurde op de vraag hoe het gaat: Er is hier zoveel te zien! met een foto van de Ikea. (moet je wel weten dat hij bij Ikea werkt natuurlijk)
We hebben op Park4Night een plekje voor de nacht in de buurt gevonden. Aan het water. Maar daar zitten beestjes, HEEL erg veel beestjes. We besluiten toch te blijven staan en maar binnen te gaan zitten. Eigenlijk zijn we toch best wel een beetje moe en is het later dan gepland.
Umeå (Umeoh)
We zijn op tijd op en gaan in de stad zelf kijken. Het is een mooie stad, maar zoals we eerder ook in Sundsvall opmerkten: zo heel bijzonder is het niet. We wandelen langs de rivier door een zeer mooi aangelegd park en bekijken het centrum. 
We moeten toegeven; de Zweden weten wel echt wat ze aan het doen zijn in de steden die we tot nu toe hebben bezocht, met name de parken zijn super mooi, schoon en compleet (fietspaden, fonteinen, speeltuintjes, skateparken, zithoekjes, noem maar op) en zo dus ook in Umeå. Leuk, maar uren lang zijn we er niet zoet mee. Nog een dure koffie met Biskvi en we gaan weer op pad. 
Vuurtoren aan zee
Een van de stops op onze route, en daar gaan we ook slapen, is Bjüroklubb. Het is een landtong waarop een vuurtoren staat en op de parkeerplaats mag je overnachten. Het zonnetje schijnt zo nu en dan en we installeren ons op het keienstrandje naast het kleine parkeerplaatsje. Door de wind is het niet heel erg warm en zitten we toch nog met een handdoek om ons heen geslagen. 
Noor besluit te gaan hardlopen op de weg van/naar de vuurtoren en dat warmt in ieder geval lekker op.
Daarna gaan we als echte Zweden op zoek naar hout om een vuurtje te maken en er dan op te koken. Frittata in een pan die op het open vuur kan staan, heel erg lekker! 
En lekker bezig geweest. Weer vergeten marshmallows te kopen om boven het vuur te roosteren, dus die komen op ons lijstje.
De volgende ochtend maken we een wandeling naar de vuurtoren die bovenop de landtong ligt. Het is mooi helder en het trekt steeds verder open. 
Er is, zoals op heel veel plekken, ook een prima toegang voor rolstoelen, en dat maakt het een eenvoudige wandeling voor ons.
Zonnen aan zee
Als we na onze wandeling verder noordwaarts rijden passeren we Skellefteå en na eerdere bezoekjes aan de steden hier besluiten we die over te slaan. Zeker nu het echt blauw lijkt te worden. Een klein stukje noordelijker slaan we af richting een groot vakantiedorp aan zee; Byske Havsbad. We hadden al bedacht hier niet te gaan slapen, maar we mogen er gewoon gratis parkeren en even op het strand liggen. 
Helaas is de wind nog steeds fris en trekken er wolken over, zwemmen zien we eigenlijk beiden niet zitten. Dus als het na een paar uurtjes steeds grotere wolken worden, pakken we weer in en rijden we door naar Luleå, of eigenlijk een stadje iets meer landinwaarst: Gammelstad.
Spookdorpje met een missie
Gammelstad is van oudsher eigenlijk een kustplaatsje, maar vooral een kerkdorpje. We rijden een gigantische begraafplaats voorbij, formaat War Memorials Limburg/Normandië, maar het blijkt toch een gewone begraafplaats. Als we geparkeerd staan en gegeten hebben op de parkeerplaats van het openluchtmuseum, gaan we even rondlopen. Ook al zijn we goed ingesmeerd, de hoeveelheid muggen is echt wel een dingetje. Maar toch, het is wel leuk om ook even te weten waarom bepaalde huizen in Zweden nou zo gebouwd zijn. We blijven vooral maar in beweging om de muggen van ons af te houden en lopen ook het stadje even in. Daar staan veel kleine rode huisjes en dat ziet er heel schattig uit in de zonsondergang, maar het rood is meer bruinig in dit licht. Maar het is allemaal niet echt bewoond, maar wel aangekleed… Voelt een klein beetje als een spookstad, of -dorp eigenlijk. Later lezen we hoe het zit: Dit zijn huisjes die vroeger van de kerk waren, en niet bedoeld om in te wonen. Van oudsher kwamen mensen uit verdere gebieden voor feestdagen naar het dorp en hadden dan een verblijfplaats. Het schijnt nog steeds op die manier gebruikt te worden. Wat dat betreft zijn we er net te laat; midzomer is net gevierd. Terug in de camper is het weer eens tijd voor de afwas en daarna is het heerlijk slapen. 
Zonwekker en nog meer beestjes
We worden wakker van de zon op ons zoldertje. Helaas, net niet helemaal goed neergezet. Het warmt vandaag aardig op en er komt nog veel meer warmte aan. Ik ga nog “even” een rondje doen in het dorp om het bij beter licht vast te leggen, en Noor rommelt wat in de camper. Het duurt zoals gewoonlijk bij mij weer wat langer dan gedacht, maar dan kunnen we verder.
Tijd voor wat boodschappen en dan onderweg, richting het noordwesten. Het is vooral veel rijden en we hebben dan ook gekozen voor de grote weg. Er staat nog een tussenstop in Arvidsjaur op de planning. Daar is een plek waar nog huisjes gebouwd door de Sami staan. Kleine, lage huisjes op palen, vooral bedoeld ook weer om tijd in door te brengen als je naar de kerk gaat. Dat was vroeger een hele onderneming en dan kon je beter in zo’n huisje blijven slapen. 
Klein kleurrijk kadootje
Heel groots is het Sami dorpje niet en na daar in de buurt geluncht te hebben gaan we verder noordwaarts. Omdat we een tip hadden gekregen over een heel bijzonder groen meertje zijn we daar ook even naar toe gegaan. Was wel even 12km heen en weer over onverharde weg, maar dat begint te wennen. Tussen heel veel beestjes door over een plankenpad door moerassig gebied wordt je getrakteerd op een best bijzondere plek. Waren er geen beestjes geweest die ons lek probeerden te prikken door de cremes heen dan had ik er best een duik in willen nemen.
Tegen gehouden
De temperatuur loopt richting het noorden alleen maar op en ik heb best wel zin in een duik. We worden nog even tegengehouden door een lonely rendier. Die loopt op de weg en blijft voor de camper heen en weer slingeren. Het duurt echt minuten voor we er langs komen maar wij zien er de lol wel van in, de lokale bestuurders achter ons echter niet want die proberen ons en het rendier toch zo snel mogelijk te passeren. We zoeken dus een plekje voor de nacht aan het water om te zwemmen. Na wat zoeken vinden we er een en heb ik in een flink stromende rivier mijn lichaam wat weten af te koelen. 
Nadeel: beestjes, klein en groot, en de hele nacht lek geprikt worden. We denken steeds dat we ze hebben, maar nee.
Tropische poolcirkel
De verwachting was er al, maar het gebeurd echt. Als we nog verder omhoog gaan stijgt de temperatuur met ons mee. Als we net na 12u een stop maken op de poolcirkel geeft het weerstation in de buurt 27 graden aan. Om het noordpool-gevoel hoog te houden halen we maar een ijsje. 
Daarna nog een klein stukje naar Jokkmokk. Gekke naam voor een plaatsje en daarom blijft het al heel lang in mijn hoofd hangen. We kiezen voor een camping, even gas terug na heel veel kilometers en met wifi plannen maken voor de komende dagen. We hebben een mooi plekje met ochtend-schaduw en een meertje voor ons neus waar we heerlijk in kunnen zwemmen. De Nederlanders die we tijdens het voetbal kijken een week eerder ontmoet hebben, staan hier ook weer (zo veel wegen/campings zijn er niet meer boven de poolcirkel, dus je komt elkaar al snel tegen). Dat is best wel gezellig, en handig zal later blijken want we willen allemaal naar Noorwegen. We barbecuen, zwemmen, fietsen, rennen, kletsen wat met de andere Nederlanders en genieten vooral. Het worden zelfs 2 nachten op de camping en het voelt als een plekje in Frankrijk.
Op zaterdagavond zijn de plannen zo ongeveer rond over het grote ‘Hoe gaan we Noorwegen binnenkomen’ vraagstuk en worden de laatste tactieken nog even doorgesproken met een kladkakka (natte chocoladebrownie) en leuk gezelschap. Op naar een warme nacht!
