4 & 5 juli
Het is bijna zover; de grenzen van Noorwegen gaan weer open voor toeristen. Omdat wij nog niet gevaccineerd zijn komen we Noorwegen helaas niet met het EU corona paspoort binnen. Hoe dan wel blijft vrij onduidelijk; diverse websites melden verschillende dingen. Het lijkt wel mogelijk te zijn om vanuit groen gebied in Zweden naar Noorwegen door te steken, dus we besluiten het maar gewoon te gaan proberen en zien wat er gebeurd.
Van een Nederlands stel die we tijdens onze reis tot nu toe zijn tegen gekomen, en met wie we ook nu weer op de camping staan, begrijpen we dat we het beste via Mo I Rana de grens over kunnen gaan. Zij hebben dit vernomen van Noorse vrienden. Omdat dat de beste info is die we hebben besluiten we dat dus maar te gaan doen. Om bij die grens overgang te komen moeten we wel een flink stuk rijden, maar so be it, let’s go!
I want to ride my bicycle
Omdat het de afgelopen dagen echt warm was (30 graden ruim) besluit ik heel vroeg op te staan, om in ieder geval maar een stuk gefietst te hebben boven de poolcirkel. 8u wil ik op de fiets zitten voor een rondje van ruim 40km. Dat lukt en ik rijd een mooi maar warm stuk. Groot deel over onverharde weggetjes (lekker hobbelen) maar aan het eind nog een mooi stuk over de weg.
Als ik terug kom heeft Noor koffie klaar staan (handig, locatie delen op WhatsApp) en neem ik een lekkere duik in het meertje om af te koelen. De camper is zo goed als klaar voor vertrek en we legen en vullen alles en gaan dan op pad.
Drivers seat
We gaan vandaag veel kilometers maken. Noor bijt het spits af. De temperatuur loopt inmiddels al goed op en het zonnetje schijnt nog lekker naar binnen. In verband met de vele beestjes is rijden met het raam open geen doen. We hebben helaas geen airco in de camper, ook niet tijdens het rijden, dus besluiten we maar soms een ijs-stop te houden om een beetje af te koelen. Na een uurtje rijden zijn we al een stuk onder de poolcirkel gezakt en is het tijd voor het eerste ijsje. En weer door, om na 120km te lunchen en van plek te wisselen. 
We komen weer een heel slecht stuk weg tegen, gewoon op de doorgaande weg. Veel stofhappen!
Tanken, nog een ijsje en na 334 km vinden we een plekje aan een meertje. Wel weer veel beestjes en zwemmen zit er niet in. Vanaf hier is het nog 130 km tot de grens maar we vinden het wel genoeg en hebben trek. Het is rond 18u en we zijn een beetje gaar van het rijden in de warmte. Noor rommelt een maaltijd in elkaar en we lopen nog even onze ‘administratie’ door, het schijnt dat ze bij de grens namelijk best eens zouden kunnen gaan vragen waar we zoal geweest zijn de afgelopen periode. We zetten alles op een rijtje waar we wanneer geweest zijn en eigenlijk begint het steeds meer te kriebelen om Noorwegen in te gaan.
Als we klaar zijn kijken we elkaar aan: waarom blijven we hier staan? Die 130km kunnen er ook nog wel bij en er staan al meer Nederlanders aan de grens. Wel fijn zo’n appgroep waar iedereen elkaar op de hoogte houdt.
Don’t stop me now
Zo gezegd zo gedaan, het is 20u40, de ramen en de gastank gaan weer dicht en gas er op! We worden verrast door een prachtig landschap waar we doorheen rijden. Het is echt aan het veranderen en in de verte zien we weer de eerste sneeuw op de bergen. Elke bocht zorgt voor een nieuw uitzicht. Het zonnetje zakt en schijnt ons soms lekker in de ogen, maar het is goed te doen. Als een tankwagen voor ons (we hebben hem net laten inhalen) ineens gaat remmen zien we nog net dat het voor een eland is. We zien hem even langs de weg rennen en dan het bos weer in verdwijnen. Onze eerste eland gespot; yes!
1,5u later staan we bij de Noorse grens.
Het kriebelt, gaan we er in komen morgen ochtend? Van een grenspost is niet echt sprake hier, maar er is een parkeerplaats waar we naast de andere Nederlands ons kampement op slaan. We gaan maar proberen te slapen. Midden in de nacht de grens oversteken na zoveel kilometers is echt te veel van het goede.
Leave the door open
Het was te verwachten. We worden vroeg wakker, toch een beetje spanning? 
We ontbijten en zijn er dan om 9u wel klaar voor. De andere Nederlanders zijn nog aan het wakker worden maar we gaan het maar als eerste proberen. Het is eerst nog wel een stukje rijden voor we een checkpoint tegen komen. We hebben onze mondkapjes voor de netheid maar op gezet, maar bij de douane doen ze daar kennelijk niet aan. We worden naar een geïmproviseerde teststraat gestuurd en moeten een sneltest doen, op hun kosten. De meneer van de douane komt ons nog wel even achterna gelopen: Jullie komen uit Nederland, dus jullie moeten in quarantaine, maar dat mag in jullie camper. Gelukkig komen we uit groen gebied uit Zweden vertellen we hem, dus dan is de quarantaine niet nodig bevestigd hij. Even wachten nog en dan is er een negatieve uitslag van de test. “Welcome to Norway, enjoy your stay” We zijn uitgelaten maar ook een beetje verbaasd dat het zo makkelijk ging. We hebben ons geregistreerd online en na het scannen van de QR code is het echt zover: WE ZIJN IN NOORWEGEN!
Move that bus!
Originele plan (voor als het zou kunnen) was om helemaal noordelijk Noorwegen in te gaan en dan vanuit het noorden over de Lofoten te rijden. Dat gaan we nu andersom doen, daarvoor moeten we naar Bodø om daar de boot te pakken. Het wordt dus weer een lange dag rijden, maar dat is geen straf. Het is prachtig langs de route. We rijden via de E6 noordelijk vanaf Mo i Rana en passeren op een hoogvlakte weer de Poolcirkel, het gaat nog eens normaal worden 🙂 Toch nog even stoppen, tijd voor een ijsje en even de benen strekken. 
Als we verder rijden zien we rechts van ons steeds een rivier stromen. Met in de verte besneeuwde toppen en een kristalhelder blauw-kolkende watermassa moeten we toch nog even een keertje stoppen om een kijkje te nemen.
Het gaat eigenlijk best soepel, het landschap is afwisselend en mooi en echt heel druk is het niet op de weg. Net na 16u komen we in Bodø aan. Volgens het vaarschema zouden we om 17.15u of 18.45u de boot kunnen hebben. Helaas is het nogal druk en best zuur dat om 18.45u de boot vertrekt en wij het laatste voertuig uit de rij zijn die er net niet meer in past en dus op de volgende boot moet wachten. De boot van 22.30u om precies te zijn, ALS die zou zijn gegaan (niet dus 😉 ). Noor heeft nog wat boodschappen gedaan in de tussentijd en ik heb wat camper-klusjes gedaan. Omdat de boot van 22.30u dus niet gaat moeten we weer op de volgende wachten: de eerste boot van dinsdag, die van 3.30u wel te verstaan. Dus we gaan, ondanks de warmte maar proberen te slapen, in de wachtrij in de haven.
Guten morgen Sonnenschein!
Om 2.45u gaat de wekker, maar we zijn al eerder wakker. Hoe dat kan? Geen idee, zo geweldig hebben we de nacht er voor ook niet geslapen.
Maar we kunnen de boot op en genieten van een prachtige zonsopkomst. Als je dat zo mag noemen, want hij is natuurlijk nooit onder geweest afgelopen nacht. 
Het is ruim 3u varen en de eerste 1,5u daarvan zitten we buiten. Noor mét zonnebril op, in de nacht, het blijft een gekke gewaarwording. Na een tochtje over een bijna vlakke zee leggen we tegen 7u aan in Moskenes. Made it to the Lofoten!
Zoals jullie merken blijven we achterlopen met het bijhouden van de blogs. Dat komt vooral omdat we heel veel zien, veel kilometers maken en heel erg genieten. Daardoor gaan we soms waarschijnlijk wat dingen iets meer samenvatten.
